Ana Sayfa  /  Edebiyat  /  Bir hikâyemiz var,Ayşe'nin dillere destan...
  • Facebook da Paylaş
Bir hikâyemiz var,Ayşe'nin dillere destan...
  • 03-10-2018
  • 0 yorum

Yaşanmış Hayatlar'dan Bir Hikâyemiz Var   

            TÜRKÜLERİN DİLİ VE HİKÂYESİ              

Rize,Hemşin'de, Göçoğlu Yakup,yine Hemşin'li Pamukçular ailesin den, Ayşe'ye gönlünü kaptırmıştır.                 

Gönül bu ya...

(Hemşin'de eski bir adettir,belirli aile,haneler,belirli ev,hane'den ne kız(gelin)alır nede verirdi. Hatta,halk dilindebir değim vardı,“Taş köprü'den aşağa ne al nede ver.“Tabiki bu örf ve adet,artık mazı oldu.)

..Ne Yakup,uğruna verem hastalığını tutulduğu Ayşe'ye kavuşur. Ne de Ayşe,Yakup'a...

Nasip meselesi mi,desek?.. bilemiyoruz.

AYŞE, BİR BAŞKASINA YAR OLUR...

Ayşe'nın bir başkasına yar olduğuna,tahammül edemeyen Yakup,içine akıttığı derin,aşk ateşi onu ,o zamanlarda,şifası pek olmayan verem hastalığına yakalanmış,bunu kimseyle paylaşmak istememişti.

Ölüm de,ona belki de bir hayır olarak(daha çok çekmemesı için) yaklaşmıştı.

DÜĞÜNÜNDEN,BİR GÜN SONRA...

Ayşe'nin düğününden sonra,tulum'un nazlı,gaydalı sesin (gelin çıkarma havası vede yol havası vardır)eşlığınde,mani,türküler sölenerek,tart geri(gelin,bir gün sonra,(ertesi gün)damat evinden, yeniden baba evine,getirlir;bunun adına,“tartgeri“denir.) dönüşte, kolu komşu yollara dökülmüş,Ayşe'ye,“ Köyümüze hoş geldin!“ diyerek,sarmaş dolaş olurlar. İpek kumaştan şal,takılar,mıs kokular...içinde,gelin Ayşe...

YAŞANANLARI,BİR  KÖŞE DE...

Olanları yakından,bir köşede izliyen Yakup,aklına birden,“bir düşünür,pir düşünür“ mısalı,şeytanlık gelir aklına. Hemen,tanıdık Hatice ğaladan,en yeni elbisesini ister.Kocokarı pek akıl erdiremez velâkin,sandıktan en yenilerinden bir tanesini çıkarır; “Al Yakup'um!..“ der,der de,ilaveside vardı.“..bu işten bişey anlamadum, velâkin..!“der,düdak büker,kafasını sağa-sola sallar,o da merakla,olacaklarını izler.

ALEL ACEL...

Hatce ğalanın elbislerini giyen Yekup,zaman kaybetmeden sıraya girer...

Diğer kadınların yaptığı gibi,oda,Ayşe'nin boynuna sarılarak; “Hoş geldin Ayşem!“der.

Der de,bunu yeni gelin fark etmıştır, bunu hiç kimseye sölemez.

Yakup,Ayşe'nin ipek şalının üçündan bir parça koparır,avcunun için de saklar,kimseye göstermemek üzere(hiç evlenmeden) saklar.

YAKUP,VEFAAT ETMEDEN ÖNCE VESİYAT,NASIHATINI YAZAR.

Yakup,vefaat etmeden önce,arkasında bir nasıhat,bir de,mezar taşına yazılmak üzere,bir dörtlük,(mani) bırakır...

„ Mezarımı yolun altına gömünki,gelip geçince,Ayşe('mi)her geçişte görebileyim“,şeklinde yazılıdır.

Son arzum ise,şimdi mezar taşında yazılı olan, bu beyit olur.

"Yandı yüreğim yandı,

Döndü gürgen közüne!

Ayşe mezarımı kaz,

Tirovit'in düzüne!..“

Ne sevda,ne aşkmış yâ?!..

Evet,bir başka duygudadır,bu insanların alın yazısı...

Bir dörlük(mani,şiir)'ün peyda,vesile olduğu Hikâyenin özetini,aktarmaya,sizlerle paylaşmaya çalıştık.

Bu bölge,yörelerde,buna benzer nice halk hikâye,efsaneleri vardı,derlemek,toplamak gerekirdi. Hem,düşündürücü,hemde güldürücü...

İki hıs,guygu yan yana,içi içe... Üstelik,zamanında,aşk,sevdalıklar,edepten gizlenir,saklanırdı.

Böye olunca da,genelde,“sevenler sevenlere“ değilde,aracı,tanıdık vasıtası ile olan,yada,mal-mülk kaybını önmemek için yaptırılan izdivaçlar vardı.

Dosya,kağıtları temizleyim derken,çok eskilerden yazdığımız bu“yaşanmış“ hikâye çıktıkarşımıza,yeniden daktilo edereke, sizlerle paylaşalım, istedik.

 İKİ ALMANYA'NIN YENİDEN BİRLEŞME GÜNÜ,BUGÜN,3 EKİM 2018

2.Cihan harbinden sonra,Almanya,ikiye bölünmüştü. Birleşik kuvvetlerce,Almanya'nın bir çok şehri,yerle bir edilmiştı.

ALMANYA'DA,3.EKİM,RESMÎ TATIL OLUNCA...

Nasıl olsa,yarın resmi tatıl dı“Tag,der Deutschen Einheit“ 3 Ekim,İki Almanya'ın birleşme günü.

BU SAVAŞTAN SONRA,BİR ÇOK YABANCI, ALMANYA'YA DAVET EDİLMİŞTİ.

Hani,2.dünya savaşinda,ikiye bölünmüş,Batı'ya Batı Almanya,WRD.,Doğuya da,DDR“ adlarını almış,demir perdenin yıkılmasıyla, iki Almayabirleşmiş,WRD, Bonn'dan,yeniden Berlin'e taşınmıştı.

( DDR Lideri Honecker-solda- WDR Başkanı Helmut Kohl'la "şerefe" kadeh kaldırıyorlar.Şimdi,onlarta,ötekiâlemde olmalı,toprakları bol olsun.)

O günleri hiç unutmak mümkün değildi,El ele tutuşmuş gelen DDR'li Almanları... Yıllarca kapalı,duvarlar arsında yaşayanlar,Münih,Garına geldiğinde,merakla sağa sola bakıyor,yeni doğmuş,yeni bir gün ışığına kavuşmuş,gibiydiler.

TANIDIK,ALMAN DOSTLARDAN,PETER'İN AİLESİ DA VARDI.

Peter,tieren altına gizlenerek,Batıya geçmış,yıllarca ailesiyle görüşememişti.Almanya birleşinnce,oda,ana-babasına kavuşmuştu.

(Soldan,Turhan,Marion,Ali,Marion'un annesi ve Peter. 1986 yıllar,olmalı.Münih,Ostbahnhof)

ALMANYA,İKİ BOLÜN MÜŞ,DUVARLAR ÖRÜLMÜŞTÜ. BAZILARI,KAÇARKEN KURŞUNA DİZİLMİŞTİ, BAZILARI DA,TİREN,VAGONLARIN ALTINA SAKLANARAK,BATI'YA GEÇMİŞTİ.

(Resmimde,çocuk,ve ışıldayan beyaz mum“Wir bleiben zusammen /Bir likte kalacak-olacağız“)

TÜRKİY'NİN BAŞ ŞEHRİ,YENİDEN İSTANBUL MU OLACAK?,TARTIŞMASI,BAŞLAMIŞTI.

Hatta,o zamanlar,Türkiye de,Ankara'dan,İstanbul'a mı taşınacak,yorumu yapılıyordu.

* * *

Evet,birden bire havalar da soğudu,sanki kış geldi,her nekadar,son bahara girdikse de.

* * *

Münih,3.Mitwoh-Çarşamba-Oktober-Ekim-2018,Saat, 01.50

Etiketler : Bir - hikâyemiz - var - Ayşe'nin - dillere - destan... -
YORUMLAR
Henüz Yorum Yok !
İlginizi Çekebilecek Diğer Haberler
MAKALELER YAZARLAR
GAZETE İLK SAYFALAR
HAVA DURUMU


RIZE

KÜNYE   I  REKLAM   I  İLETİŞİM   I  SİTENE EKLE